Na Pomorzu, a szczególnie na obszarze Kociewia, już od lat 20. XX wieku, prężnie rozwijał się regionalizm, który skłonił mieszkańców do poszukiwania znaków identyfikacyjnych dla swoich społeczności. Wzornictwo regionalne, w tym stroje ludowe, zaczęły odgrywać kluczową rolę w wyrażaniu tożsamości kulturowej.
Działania mające na celu wykształcenie stroju ludowego doprowadziły do powstania kostiumu, który nie tylko pełnił funkcje identyfikacyjne, ale również stawał się symbolem regionalnej tożsamości. Strój ten był nieodłącznie związany z uroczystościami i obrzędami, podkreślając doniosły nastrój ważnych wydarzeń. Dla celów kulturalnych oraz promocyjnych zaczęto opracowywać zunifikowane formy stroju ludowego, które z czasem przekształciły się w kostiumy sceniczne, używane podczas oficjalnych uroczystości i występów zespołów folklorystycznych.
Strój damski:
Kamizelka (sznurówka): Obcisła, przylegająca do figury, wykonana z sukna lub aksamitu, w żywych kolorach takich jak modry, zielony, czerwony czy brunatny. Zawiązywana tasiemką lub zapinana na haczyki, ozdobiona czarnym sznureczkiem lub pasmanterią.
Koszula: Luźna, z wysokim kołnierzykiem na fiszbinie lub wykładanym, z długimi rękawami ściągniętymi przy nadgarstku. Wykonana z białego płótna.
Spódnica (halka): Noszona pod spódnicą, wykonana z białego płótna, ozdobiona haftem.
Spódnica: Szeroka, marszczona, wykonana z wełny, lnu lub barwionego płótna w kolorach czerwonym, brunatnym, modrym lub zielonym.
Fartuch: Krótki, biały, wykonany z lnu, ozdobiony koronką.
Buty: Wysokie, skórzane, brązowe lub czarne, sznurowane z niskim obcasem.
Strój męski:
Kamizelka (westka): Dopasowana, z przodem ciętym poziomo, zapinana na guziki. Wykonana z sukna, zazwyczaj granatowa.
Koszula: Szyta z białego płótna, z długimi rękawami, zapinana na guziki. Kołnierzyk przewiązywany tasiemką, zwykle czarną lub czerwoną.
Spodnie (buksy): Wąskie, wpuszczane w długie buty, z klapą zapinaną na guziki. Wykonane z płótna, bawełny lub lnu, najczęściej w kratę w odcieniach zieleni, granatu lub czerwieni.
Buty: Wysokie, czarne lub ciemnobrązowe, wykonane ze skóry, niesznurowane.
Współczesny strój kociewski, będący interpretacją rekonstrukcji dokonanej przez Józefa Gajka w 1968 roku, odgrywa istotną rolę w kształtowaniu tożsamości regionalnej Kociewiaków. Strój ten, obok haftu, stał się jednym z najważniejszych elementów kulturowych regionu, symbolizując jedność i integrację lokalnej społeczności. Warto podkreślić, że bez tego stroju trudno wyobrazić sobie współczesne życie kulturalne Kociewia, które pielęgnuje i promuje swoje dziedzictwo.
Byliście świadkami zdarzenia w naszym regionie? Czekamy na Wasze sygnały i informacje. Można kontaktować się z nami za pośrednictwem strony facebookowej i mailowo: [email protected]. Dyżurujemy także pod numerem telefonu 729 715 670.
Byliście świadkami zdarzenia w naszym regionie? Chcecie aby nasza redakcja zajęła się jakimś tematem? Czekamy na Wasze sygnały i informacje. Można kontaktować się z naszą redakcją za pośrednictwem strony facebookowej i mailowo: [email protected] Dyżurujemy także pod numerem telefonu 729 715 670.
![Ogień strawił 6 tys. m kw. fabryki. Straż: "Zniszczenia są dosyć potężne"](/publicTmp/pictures/200x/bae43a/j9y0a8t0c0w0z1w7o802s1v1a7j3k7m7.webp "Ogień strawił 6 tys. m kw. fabryki. Straż: "Zniszczenia są dosyć potężne"")
